بر این بوریا جز شعر، نوشتن نمی‌دانم! معجزهٔ نوشتن، مزمورِ پُر رمز و رازی است که به وقتِ شورشِ کلمات، هیچ‌ حلاوتی به مقامِ مقدرش نمی‌رسد، خاصه که جان به هوای آن پرنده شود. شاعری.... رنجی عجین با شادمانی خاص است که غبار روبیِ رؤیاها را پذیرفته است؛ زیرا رؤیاها... راهبر آدمی رو به رهاییِ موعود است. پیش...

مدیر وبلاگ ....................↩میم ن↪....................عروسیش بود. درست همان شبی که قرار بود پانسمان پام را عوض کنم. سوراخهای ریز باند لای گوشتم فرو رفته بود و کنده نمیشد. آب داغ میخورد به زخم خشکنشدهام و بیشتر درد میگرفت. صدای درد پیچیده بود توی گوشم. توی گوش او؟ لابد صدای آهنگهای قری میآمد. راس...

مدیر وبلاگ ....................↩میم ن↪....................عروسیش بود. درست همان شبی که قرار بود پانسمان پام را عوض کنم. سوراخهای ریز باند لای گوشتم فرو رفته بود و کنده نمیشد. آب داغ میخورد به زخم خشکنشدهام و بیشتر درد میگرفت. صدای درد پیچیده بود توی گوشم. توی گوش او؟ لابد صدای آهنگهای قری میآمد. راس...

میبینم صورتمو تو آینه با لبی خسته میپرسم از خودماین غریبه کیه از من چی میخواد؟!اون به من یا من به اون خیره شدم…؟باورم نمیشه هرچی میبینم! چشامو یه لحظه رو هم میزارمبه خودم میگم که این صورتکهمیتونم از صورتم برش دارممیکشم دستمو روی صورتم هرچی باید بدونم دستم میگهمنو توی آینه نشون میدهمیگه این تویی نه ه...

بگذار یک چیزی بگویمتبیخود از دیدنِ خوابهای ناخوشِ آلوده به اضطرابهی به آوازهای این آینه شک نکنحالا سالهاستکه خَرسنگهای بالای کوهبرای ما خوابهای خوشی دیدهاندمیگویند آن بالاهابوی باران و سرپناه ستاره

نارنجی فراموشم نکنحتی اگه هیچوقت دلت برام تنگ نشد

من در پایان آغاز شدمزاد روز مبارک..

حالا که فکر میکنم میبینم چقدر همه چیز بی ارزش تر از آن بود که شب با چشم های خیس بخوابم و خودم را از نوشیدن یک فنجان چای با عزیزانم محروم کنم ...حالا که آدم ها را شناخته ام و سرد و گرم روزگار به تنم خو

اینکه مدام صحبت از فیلتر تلگرام میشه ولی اینستاگرام نه: یعنی اینکه برخی ها با فضای مجازی و فساد و فحشا و ابتذال و اختلاف طبقاتی مخالف نیستن، فقط با آگاهی و اطلاع رسانی مشکل دارن!+ نوشته شده در  شنبه یازدهم فروردین ۱۳۹۷ساعت 16:19&nbsp توسط بانوی بهمن می نویسد  |  Let's block ads! (Why?)

 چه خوب بود اگر همه چیز را میشد نوشت. اگر میتوانستم افکار خودم را بدیگری بفهمانم، میتوانستم بگویم. نه یک احساساتی هست، یک چیزهایی هست که نمیشود بدیگری فهماند، نمیشود گفت، آدم را مسخره میکنند، هر کسی مطابق افکار خودش دیگری را قضاوت میکند. زبان آدمیزاد مثل خود او ناقص و ناتوان است.+ نوشته شده در  جمعه...

 نه، نمی توانم از سرنوشت خودم بگريزم، اين فكرهای ديوانه، اين احساسات، اين خيال های گذرنده كه برايم می آيد آيا حقيقی نيست؟ در هر صورت خيلی طبيعی تر و كم تر ساختگی به نظر می آيد تا افكار منطقی من. گمان می كنم آزادم ولی جلو سرنوشت خودم نمی توانم كم ترين ايستادگی بكنم. افسار من به دست اوست، اوست كه مرا ...